Onze trouwdag: 11 augustus 2007

We hadden in onze voorbereidingen nog geen tegenslagen gekend, maar de avond voor onze trouwdag was er toch even paniek.  We hadden met de bloemist afgesproken dat de bloemen voor de kerk en voor de versieringen in de traphal aan ons appartement al zouden afgehaald worden op vrijdagavond.  Op die manier konden we de bloemen in de traphal nog hangen en konden we deze voor de kerk nog wegbrengen naar de mensen die de bloemen in de kerk zouden hangen.  Het bruidsboeket, de corsage en de bloemstukken voor de koets zouden we afhalen op zaterdagmorgen.

Toen Guy echter vrijdagavond naar de bloemist ging om de bloemen af te halen, bleken deze helemaal nog niet gemaakt te zijn.  De persoon die alles genoteerd had en wist hoe de bloemen moesten zijn, was al naar huis en men kon deze niet bereiken.  Omdat er echt geen andere oplossing bleek te zijn, werd er afgesproken dat de bloemen allemaal zaterdagmorgen zeker zouden klaarzijn en dat de bloemist zelf de bloemen naar de kerk zou brengen.  Na even wat geregel wie de bloemen in de traphal zou komen halen, was alles toch terug in orde.

Guy is dan vertrokken om nog een aantal zaken weg te brengen naar sommige mensen, zoals het eten voor 's middags, de huwelijkskaars, ... zodat zij dit allemaal op zaterdag konden meebrengen.  Vervolgens is hij naar zijn zus gereden, waar hij de nacht heeft doorgebracht.  Rebecca is thuis gebleven en haar moeder is komen logeren.  Ze hebben bezoek gekregen van de kapster/schoonheidsspecialiste om hun nagels te laten verzorgen.  Bovendien hebben ze nadien al wat versieringen aangebracht in de traphal en aan de deur, die ze konden doen zonder de bloemen.

Op zaterdagmorgen zijn Rebecca en haar moeder reeds opgestaan om 5.45u.  Ze waren beiden klaarwakker.  De kapster arriveerde ook reeds om 6.40u.  Terwijl de kapster bezig was met Rebecca, is Guy bij zijn zus rond 7.10u opgestaan.  Na het ontbijt heeft hij zich klaargemaakt en is hij samen met zijn zus naar het ouderlijk huis gereden om daar de anderen te helpen klaarmaken.  Ondertussen was de kapster/schoonheidsspecialiste nog bezig met het kapsel en de make-up van Rebecca en haar moeder.

Om 8.30u is Guy naar de bloemist gereden om daar alle bloemen op te halen en deze naar de parking te brengen waar de koetsen, die ons zouden vervoeren stonden te wachten.  Zij hebben de bloemen en bloemstukken aangebracht aan de koets en Guy is daar gebleven in afwachting om te vertrekken om zijn bruid op te halen.  Om 9.30u was Rebecca dan ook volledig klaar en begonnen stilaan de gasten te komen en ook de fotograaf en de videograaf van dienst.

Even voor 10u zijn de bruidskindjes naar de parking vertrokken zodat zij samen met Guy Rebecca konden komen afhalen.  Even na 10u zijn ze daar met de koets vertrokken om rond 10.10u aan het appartement te arriveren om de bruid op te halen.

De eerste ontmoeting die morgen was fantastisch.  Rebecca vond dat Guy er prachtig uitzag in zijn kostuum en had zelfs even moeite om de tranen te bedwingen.  Ook Guy vond dat zijn bruid er schitterend uitzag.  Ook het bruidsboeket viel enorm in de smaak bij Rebecca.  Ze was er de voorbije dagen enorm benieuwd naar geweest.

Vanaf 10.15u begon het buitengaan van de suite en het bruidspaar en het nemen van de foto's aan het appartement en van het instappen in de koets.  De suite zat in de kleine Jan Plezier van Friesenhof Bries te Geel.  Guy en Rebecca en de kindjes namen plaats in de kleine koets, namelijk de bordeau Glaslandauer, eveneens van Friesenhof Bries.  De koetsiers waren bovendien ook heel vriendelijk.

Van daaruit ging het naar de Lakenhal in Herentals voor het burgerlijk huwelijk.  We vertrokken hiernaartoe om 10.30u om ginder te arriveren rond 11.20u.  Onderweg konden we genieten van de natuur en van het zonnetje dat stilaan door de wolken begon te breken.  De paarden hielden er een rustig tempo op na, omdat we voldoende tijd hadden om de 6km naar Herentals te overbruggen.  Ook de kindjes vonden de rit geweldig.

Om 11.30u vond dan het burgerlijk huwelijk plaats.  Dit was een heel korte plechtigheid die amper 10 minuten duurde.  Nadien kregen we ook een glaasje wijn of fruitsap aangeboden op het stadhuis.  En na het nemen van een groepsfoto en het in ontvangst nemen van de felicitaties ging het met de koetsen opnieuw naar Noorderwijk, namelijk naar de Zandkapel waar het kerkelijk huwelijk zou plaatsvinden.

Tijdens deze rit konden de mensen van de suite in de koets een wafel eten en wat drinken.  Wij hielden met de bruidskindjes een kleine pic-nic in de koets, omdat we na de kerkelijke plechtigheid naar de fotoreportage zouden vertrekken.  Terwijl de mensen van de suite na de plechtigheid een broodje konden eten.  Een familielid dat ook foto's aan het nemen was, volgde de koetsen met de fiets en trok onderweg ook wat foto's.

De rit van de Lakenhal tot aan de Zandkapel was 8km lang en duurde een uur.  Hierdoor hadden we ruim voldoende de tijd om te eten en van het zonnetje genieten dat nu volop aan het stralen was.  De paarden liepen nu een beetje sneller dan onderweg naar de Lakenhal, maar het was zeker de moeite waard.  Onderweg bleven de mensen ook staan kijken om te wuiven of felicitaties door te geven.  Een heel leuke ervaring.  Alleen begonnen de kindjes een beetje moe te worden.  Ze waren dan ook reeds wakker sinds 5.00u, omdat ze zo enthousiast waren om met de paardjes te gaan rijden.

Om 13.05u arriveerden we dan aan de Zandkapel voor de kerkelijke plechtigheid.  Hier stond reeds heel veel volk ons op te wachten.  De viering verliep bijna vlekkeloos.  Enig minpuntje was dat de coster die voor de muziek zou zorgen zijn installatie (een nog nieuwe) niet leek te kennen en daardoor wat sukkelde met de muziek.  Gelukkig was er Sandra, Rebecca's nicht, die wat bijsprong.  Hoewel ze van de coster niet aan de installatie mocht komen.

Gelukkig hadden we een heel vlotte pastoor, die hierop inspeelde door te zeggen dat je veel kan plannen in het leven, maar dat het leven toch steeds voor verrassingen kan zorgen.  Hij was heel spontaan en heeft de viering zeer mooi voorgedragen.  Heel even waren de ouders zeer ontroerd door het zelfgeschreven dankwoord dat voorgelezen werd door Rebecca.

Bij het buitengaan stonden er veel mensen met kindjes om bloemen af te geven.  Ook dit was een leuke ervaring.  Enkele jonge wielrenners van de Vlaamse Wielerschool, waar Guy werkzaam is, waren ook present om ons op te wachten bij het buitengaan.  Wat zeer leuk was voor Guy.

Voor we verder gingen, werden er nog foto's getrokken met de ouders en met de broers en zussen.  Vervolgens gingen de ouders eten en gingen Rebecca en Guy samen met de kindjes op fotoreportage.  De eerste halte was nog met de koets en vond plaats in de dreef van Noorderwijk.  Dit was een mooie achtergrond om even de tijd te nemen om wat foto's te nemen met de koets en met de kindjes.  Wat niet zo eenvoudig bleek te zijn, omdat de kindjes reeds zeer moe begonnen te worden.  Na heel wat inspanningen is het toch nog gelukt om een aantal foto's te nemen met de kindjes.

Vervolgens werden de kindjes afgezet aan de parochiezaal waar de mensen van de suite aan het eten waren.  En voor Rebecca en Guy ging de uitstap verder naar de hogewegmolen in Noorderwijk om nog wat foto's te nemen.  Ze namen aan de parochiezaal dan ook afscheid van de koetsen om verder te gaan met de wagen.

Aan de molen werd er een zeer leuke fotoreportage gehouden en hopelijk komen hier heel wat mooie foto's van verder.  Even was er wel paniek toen het spaghettibandje van Rebecca's kleed losschoot.  Gelukkig hadden de mensen van de molen naald en draad bij de hand en kon de fotoshoot toch verder gaan.  Zo'n spontane momenten zijn trouwens ook heel leuk en grappig voor later.

De fotoreportage was reeds om 15.30u gedaan.  Nadien zijn we naar de parochiezaal gereden waar we samen met de familie nog even konden uitrusten en genieten van de momenten samen voor de gasten zouden arriveren.  Deze eerste kwamen reeds rond 18.40u.

Na een aperitiefje werden de gasten tafel per tafel naar de feestzaal geroepen en als laatsten mochten wij de zaal betreden onder het liedje "It's a pirate" van "Parites of the Caribean".  Dit hadden we zelf zo gekozen.  Het was wel even een kippevelmoment.

Verder hadden we het feest heel simpel gehouden zoals we dit zelf wilden.  We wilden geen uitgebreid feest met soep, voorgerecht, hoofdgerecht en dessert.  Nee, enkel een barbecue en als dessert een ijstaart.  Dit was zeer geslaagd.  Bij het binnendragen van de ijstaart werd de moeder van Guy opnieuw zeer emotioneel, waardoor ook de jongste zus het even moeilijk kreeg.  Met als gevolg dat ook wij het moeilijk kregen.

Voor de openingsdans was er nog even de tijd om een cadeau van familieleden te openen.  Bestaande uit een doos met allemaal kleine botervlootjes met zand of rijst in en daartussen kleingeld.  Verder was er de familietraditie: een pispot, babypoppetjes, tutters, ..  Na dit moment was er even de tijd om de ouders en broers en zussen te bedanken.  Voor de ouders had de fotograaf reeds een uitvergroting gemaakt van een trouwfoto die dezelfde dag gemaakt was.  Bovendien kregen ze allemaal (ook broers en zussen) een glas met daarop een foto van ons, genomen vorig jaar op reis, de dag na het huwelijksaanzoek, en daarop de melding "bedankt".  Ook dit was opnieuw zeer emotioneel.  Vooral voor de moeder van Guy.  Het uitdelen van de cadeaus gebeurde met het liedje "You're simply the best" van Tina Turner.

De dansavond werd geopend met onze openingsdans.  Het vrij recente nummer "Everything & More" van Natalia.  Dit was een zeer speciaal en zeer mooi moment.  Onze ouders, broers en zussen besloten namelijk ook om met z'n allen rondom ons te komen staan met een theelichtje in hun handen.  Enig minpuntje hier was dat een nonkel en neef van Guy ons wilden inrollen in toiletpapier.  We hebben hun echter gevraagd dat niet te doen.  Gelukkig hebben ze die wens gerespecteerd.

De verdere avond was zeer geslaagd en het feest heeft geduurd tot 4.00u à 4.30u 's morgens.  Toen we thuiskwamen restte er ons nog een leuke verrassing van de broer en zussen en ouders van Guy.  Zij hadden, met behulp van Rebecca's ouders en broer, de living en keuken volgelegd met ballonnen.  In deze ballonnen zat er overal wat kleingeld.  Vroeger op de avond hadden we een kaart gekregen met daarin 2 spelden.  De ballonnen verklaarden uiteraard waarvoor die 2 spelden moesten zorgen.  Dus zaten we 's morgens om 4.30u ballonnen te prikken.

Moe, maar gelukkig konden we om 5.00u in ons bedje kruipen om 's morgens om 8.00u alweer wakker te zijn.  Zondag stond er ons op de bouw ook nog een leuke verrassing te wachten, want daar hing een spandoek "Proficiat.  Pas getrouwd. Guy en Rebecca".  Ook een leuke verrassing van voornamelijk de oudste zus van Guy en haar vriend.

Bedankt iedereen voor de schitterende dag.